26. Festiwal Mediów „Człowiek w Zagrożeniu”
26. edycja Festiwalu odbyła się w dniach 22–26 listopada 2016 roku w jednym miejscu: w Muzeum Kinematografii w Łodzi, w Kinie „Kinematograf” i w Kinie Café w muzealnej piwnicy. Wstęp na wszystkie wydarzenia był wolny.
Komisja selekcyjna: Wanda Mirowska ze Szkoły Filmowej w Łodzi, Łukasz Biskupski z Uniwersytetu Łódzkiego i Monika Chybowicz z Muzeum Kinematografii, z udziałem Jakuba Wiewiórskiego, dyrektora festiwalu, zakwalifikowała do konkursu 30 tytułów. W jury zasiedli reżyserzy: Vita Drygas, Monika Pawluczuk i Andrzej Sapija oraz filmoznawca Tadeusz Szczepański.
Osią festiwalu były spotkania z autorami, kilkadziesiąt w ciągu pięciu dni. Wśród gości znaleźli się m.in. Anna Zamecka i montażystka Agnieszka Glińska, Paweł Łoziński, Piotr Stasik, Maciej Adamek, Jerzy Kalina, Balbina Bruszewska, Witold Szymczyk, Marek Rudnicki, Marta Minorowicz, Krystian Matysek, Paweł Wysoczański, Aleksandra Rek, Beata Januchta, Konrad Szołajski, Piotr Morawski, Marek Gajczak i producentka Aneta Zagórska, Bogusław Dąbrowa-Kostka, Andrzej Sapija, Monika Meleń, Tomasz Patora, Ernest Saj, Inka Bogucka, Lech Dyblik i Mohammed Almughanni, student PWSFTviT w Łodzi.
Tamar Kay przyleciała z Izraela - jej „Dom niemej kobiety”, świeżo po Złotym Smoku w Krakowie, był wtedy na oscarowej liście dziesięciu kandydatów do nominacji w kategorii krótkometrażowego dokumentu; w spotkaniu z twórczynią wzięła udział Ewa Puszczyńska, producentka „Idy”.
Nie zabrakło spotkań z udziałem bohaterów filmów: Arminowi Kuraszowi towarzyszył Sergiej Akulinin, mieszkaniec Czarnobyla, a Michałowi Bukojemskiemu — Marian Turski, ocalały z getta.
Trzy filmy pokazaliśmy w osobnej sekcji nominowanych do Europejskiej Nagrody Filmowej: „Scenę ciszy” Joshuy Oppenheimera o ludobójstwie w Indonezji widzianym oczami ofiar, „Taniec z Marią” Ivána Gergoleta o 90-letniej tancerce Marii Fux i jej studiu w Buenos Aires oraz „Toto i jego siostry” Alexandra Nanau o dziesięciolatku z romskiego getta na obrzeżach Bukaresztu.
W Panoramie filmu dokumentalnego postawiliśmy na kino spoza Polski. Z Izraela i Palestyny przyjechały „Ambulans” Mohameda Jabalego, nakręcony w Gazie latem 2014 roku, wspomniany wyżej „Dom niemej kobiety” Tamar Kay o rodzinie mieszkającej na ziemi niczyjej w Hebronie, „Nie nasz świat” Mahdiego Fleifla o obozie Ain El-Helweh w Libanie i „Kto mnie teraz pokocha?” braci Heymannów. Z Ukrainy - „Sirs and Misters” Ołeksandra Techynsky'ego o tragarzach obsługujących chasydzką pielgrzymkę do Humania, z Grecji „Next Stop: Utopia” Apostolosa Karakasisa o upadającej fabryce, którą chcą postawić na nogi pracownicy, z Czech „Zgubne piękno” Heleny Třeštíkovej i Jakuba Hejny o aktorce Lidzie Baarovej. W tej samej sekcji pokazaliśmy polską premierę „Intensywności patrzenia” Andrzeja Sapii - filmu zbudowanego z rozmów z Kazimierzem Karabaszem, patronem festiwalowej nagrody „Cierpliwe oko”.
Festiwalowi towarzyszyły dwie wystawy fotografii, obie o zmarłych autorach. Wystawę Zuzy Kolskiej „reKONSTRUKCJA. Post mortem.” otwarto 22 listopada o 18.00, pół godziny przed otwarciem samego festiwalu. Kolska (1991–2014), absolwentka University of Westminster, fotografowała, robiła filmy i muzykę, pisała między innymi dla „VICE Magazine”. W jej notatkach znaleziono zdanie, które stało się mottem wystawy: „Nie masz zdjęcia, nie masz historii, nie istniejesz”. Druga wystawa przypomniała Krzysztofa Millera, fotoreportera zmarłego we wrześniu 2016 roku, przez lata mocno związanego z festiwalem. Jego zdjęcie z zamieszek przed pierwszymi wolnymi wyborami w RPA w 1994 roku posłużyło rok później za plakat 10. edycji. Wspomnienie w katalogu napisał Andrzej Chętko, autor tamtego plakatu.
Odbył się także niezapowiadany premierowy pokaz „Skróć Pan to” Aleksandry Rek i Moniki Meleń o Wandzie Mirowskiej, wykładowczyni Szkoły Filmowej związanej z festiwalem od pierwszej edycji. Po projekcji odbyło się spotkanie z bohaterką.
Ponadto muzealni przewodnicy zaprosili na spacer szlakiem łódzkich filmów dokumentalnych.
