30. Festiwal Mediów „Człowiek w Zagrożeniu”
30. edycja Festiwalu odbyła się w dniach 23–28 listopada 2020 roku w całości online – jako jedyna w historii imprezy. Powód był oczywisty — pandemia Covid-19.
Filmy i reportaże telewizyjne pokazywano na platformie dafilms.pl, reportaże radiowe udostępniało radiolodz.pl. Rozmów na żywo nie było; zastąpiły je nagrane wcześniej wywiady z autorami, do których linki działały bez ograniczeń czasowych. Nagrania są dostępne na YouTubie. Przeprowadzili je Michał Dondzik, Krzysztof Jajko, Krzysztof Babij, Agata Gwizdała, Marcin Kwintkiewicz, Anna Michalska, Jędrzej Słodkowski, Michalina Peruga, Grzegorz Gawlik i Dominika Kawczyńska-Wojtuś. Widzowie oceniali filmy konkursowe w skali od jednej do pięciu gwiazdek, wyłącznie w czasie dostępności tytułu. Galę wręczenia nagród transmitowano w sobotę 28 listopada o godz. 20.
W programie znalazło się 87 filmów, 13 reportaży telewizyjnych i 8 radiowych. Do Konkursu Filmów Dokumentalnych zakwalifikowano 25 tytułów z lat 2019–2020, do Konkursu Reportaży Telewizyjnych – 13 produkcji TVN, TVP, Telewizji Polsat, Telewizji Toya i producentów niezależnych, do Konkursu Reportażu Radiowego – 8 audycji z rozgłośni publicznego radia, uzupełnionych dwoma spotkaniami o sztuce reportażu radiowego: „Nie słyszę” – audiosferą czasu pandemii z Katarzyną Michalak i Magdaleną Świerczyńską-Dolot oraz dyskusją „Podcast czy tradycyjne radio?” z autorkami bloga „Torba reportera”. Selekcję prowadzili Monika Chybowicz, Michał Dondzik, Krzysztof Jajko, Krzysztof Babij i Emil Sowiński, z udziałem Jakuba Wiewiórskiego, dyrektora festiwalu.
Jury Konkursu Filmów Dokumentalnych stanowili: Tadeusz Sobolewski – przewodniczący, Natalia Koryncka-Gruz, Ewa Puszczyńska, Łukasz Czajka, Adam Wyżyński.
W konkursie reportaży telewizyjnych orzekali: Monika Meleń, Tomasz Patora i Piotr Szczepański.
Reportaże radiowe oceniali: Katarzyna Błaszczyk, Monika Hemperek, Agnieszka Pacho, Dariusz Szewczyk i Waldemar Wiśniewski.
W sekcji pozakonkursowej pokazano 22 filmy, wśród nich „Dla Samy” Waad Al-Khateab i Edwarda Wattsa, „Pogrzeb Stalina” Siergieja Łoźnicy, „Nocną rodzinę” Luke’a Lorentzena, „Witamy w Czeczenii” Davida France’a, „Zakodowane uprzedzenie” Shalini Kantayyi, „Ścianę cieni” Elizy Kubarskiej i „Ziemia jest niebieska jak pomarańcza” Iryny Tsilyk. Dwie retrospektywy przypomniały twórczość dokumentalistów: Andrzej Fidyk wybrał pięć swoich mniej znanych filmów z lat 80. zrealizowanych w wytwórni Poltel – „Idzie Grześ przez wieś”, „Ich teatr”, „Prezydenta”, „Noc w pałacu” i „Wakacje ’89”; izraelscy bracia Barak i Tomer Heymannowie pokazali pięć tytułów, w większości poświęconych osobom LGBT, m.in. „Kto mnie teraz pokocha?” i „Mr Gaga”.
Jubileuszowym punktem programu było 30-lecie Festiwalu – komplet 30 filmów nagrodzonych Białą Kobrą na poprzednich edycjach, od „Nieskończoności dalekich dróg” Andrzeja Różyckiego (nagroda w 1990 roku) po „Tylko nie mów nikomu” Tomasza Sekielskiego (2019). W 2016 roku nagrodę przyznano dwukrotnie, „Nawet nie wiesz jak bardzo cię kocham” Pawła Łozińskiego i „Komunii” Anny Zameckiej; w 1999 festiwalu nie zorganizowano. Program zamykały dwa zestawy łódzkie: trzy filmy popularnonaukowe z cyklu „Losy Łodzi” Muzeum Tradycji Niepodległościowych – „Tragedia Radogoska”, „Stacja Radegast” i „Kuźnia Romów” – oraz osiem reportaży TVP Łódź z lat 1968–1990, zdigitalizowanych w projekcie DIGI TVP.
