Film balkonowy

Reżyser przygląda się ludziom z balkonu swojego mieszkania. Przechodzą uśmiechnięci, smutni, zamyśleni, zagapieni w telefony. Autor ich zaczepia, zadaje pytania, rozmawia o tym, jak radzą sobie z życiem. Stojąc z kamerą na balkonie przez ponad dwa lata, stworzył miejsce dialogu, świecki konfesjonał, przy którym każdy może się zatrzymać i opowiedzieć o sobie innym.