Królowa ciszy

Denisa to romska dziewczynka, która mieszka wraz z rodziną w obozowisku na obrzeżach Wrocławia. Ma 10 lat i jest głuchoniema. Podobnie jak pozostałe dzieci z nielegalnego koczowiska nigdy nie była w szkole, nie potrafi pisać ani czytać, żyje w ekstremalnie trudnych warunkach, bez bieżącej wody i stałego dostępu do prądu. Rówieśnicy się z niej śmieją, rzadko zwracają się do niej po imieniu, częściej mówią o niej „głucha” albo „głupia”. Dziewczynka ma problemy z porozumiewaniem się z dziećmi, potrafi je jednak zaangażować do wspólnych zabaw. Biegają po śmietnikach, zbierają niepotrzebne nikomu rzeczy i wykorzystują je do zabawy. Pewnego dnia Denisa znajduje na wysypisku śmieci karton z bollywoodzkimi filmami, zaczyna poświęcać całe dnie na oglądanie choreografii i próby naśladowania tancerek. Gdy dorośli członkowie romskiej społeczności zmagają się z biedą, wykluczeniem i codzienną niechęcią, Denisa tańczy wśród kur, psów i dzieci. Dzięki tańcowi i wyobraźni żyje w swoim świecie, w którym może robić to, na co ma ochotę i wyrazić emocje, o których nie może opowiedzieć. Reżyserka dokumentu Agnieszka Zwiefka obserwuje Denisę i jej otoczenie. Widzi otwartą, radosną i bardzo towarzyską dziewczynkę, która zbudowała własny świat, ale jednocześnie żyje w miejscu i społeczności, które silnie determinują jej los. – Od Denisy i innych dzieci dowiedziałam się wiele o radości życia. I myślę, że to jest coś, co jest ważne dla nas wszystkich – mówi Zwiefka. – One zawsze myślą o „tu i teraz”, nie zastanawiają się nad przeszłością i przyszłością, próbując cieszyć się każdą chwilą niezależnie od tego, co życie przynosi, nawet jeśli nie ma zbyt wiele do zaoferowania.